Daughters of the Dust

Aan het begin van de 20e eeuw strijden meerdere generaties in de Gullah gemeenschap (voormalige West-Afrikaanse tot slaaf gemaakten die veel van de Yoruba tradities van hun voorouders hebben overgenomen) voor de kust van South-Carolina om hun cultureel erfgoed te handhaven. Tegelijkertijd bereiden zij zich voor op een migratie naar het vasteland, die ze nog verder van hun oorspronkelijke wortels brengt.

Daughters of the Dust was de eerste grote bioscooprelease van een zwarte vrouwelijke filmmaker, en mocht lovende kritieken ontvangen tijdens de opening in 1991. Julie Dash schreef het script naar aanleiding van verhalen over haar eigen familie en liet zich in haar stijl inspireren door literatuur van Afro-Amerikaanse schrijvers, die op hun beurt door jazz waren beïnvloed.

In 2004 riep de Library of Congress Dash' poëtische portret van de authentieke Gulah-cultuur uit tot nationaal erfgoed. In samenwerking met UCLA is Daughters of the Dust, onder toezicht van cineast Arthur Jafa gerestaureerd. En in 2016 bleek de film een grote inspiratiebron voor Beyoncés videoalbum Lemonade.